مىكند ، ما مىگوييم از موى سر تا ناخن پا ، هزاران عارضه در اعضاى ظاهرى و باطنى مردم امروزه وجود دارد كه همهء آن‌ها از انعكاسات تصلب شرايين زودرس و پيرى غير موقع حكايت مىكند كه تا نيم قرن پيش مطلقا به اين اندازه وجود نداشته است . اگر به كتاب‌هاى پزشكى چهل ، پنجاه سال پيش مراجعه كنيم ، خواهيم ديد كه دربارهء تصلب شرايين چنين نوشته‌اند : تصلب شرايين از سن 60 سالگى به بالا پيدا مىشود و اگر زودتر از اين سن مثلا در 50 سالگى بروز كند علامت پيرى زودرس است و گاهى ندرتا در 40 سالگى هم مواردى ديده شده است . امروزه به‌جرأت مىتوان گفت نسل امروز در دوران پيرى زودرس به سر مىبرد زيرا علايم كامل تصلب شرايين در سنين 50 سالگى به بالا ديده مىشود و حتى از اين سن هم جلو انداخته و آن را تا حدود 40 سالگى پايين آورده است . در يك نسل پيش ، چه‌بسا پيران 80 ساله و حتى بالاتر از آن ديده مىشدند كه ابدا تصلب شرايين در آن‌ها وجود نداشت ؛ رگ‌هاى بدنشان نرم و قابل نفوذ و رنگ چهره آن‌ها گلگون بود و از نشاط ، شادابى و سلامت كامل برخوردار بودند ؛ نه چشم آن‌ها احتياج به عينك داشت و نه از سوء هاضمه رنج مىبردند . هنوز در شهر تهران هستند افراد كهنسالى كه تعريف مىكنند پنجاه ، شصت سال پيش در ايام تعطيل عمومى به پيرمردهايى برخورد مىكردند كه در سن 90 سالگى با جوانان ، در فصل بهار به صحرا مىرفتند الك‌دولك بازى مىكردند و مىگفتند و مىخنديدند و نشاط جوانى داشتند ؛ اين‌ها افسانه نيست ، عين حقيقت است و تنها مربوط به كشور ايران نيست بلكه در همه جاى دنيا چنين بوده است . آدرين و بنامور « 1 » در كتاب بيمارىهاى پيران ، كه 55 سال پيش تأليف شده است ، دربارهء پيران سالخورده چنين مىنويسند : بسيار طبيعى است كه بايد سن آدمى از صد سال تجاوز كند و تا حدود صد و پنجاه سالگى هم برسد و از آن به بالا استثنا است .

--> ( 1 ) . Adrien et Bonnamour